پرش به محتوا
الماس آلومینیوم

مقاله فنی

آلومینیوم 7075؛ مستحکم‌ترین آلیاژ رایج آلومینیوم

۲ مهر ۱۴۰۵

آلومینیوم 7075؛ مستحکم‌ترین آلیاژ رایج آلومینیوم

آلومینیوم 7075 از آلیاژهای سری 7xxx است که روی عنصر آلیاژی اصلی آن است. این آلیاژ در حالت T6 یکی از بالاترین استحکام‌ها را در میان آلیاژهای آلومینیوم دارد و به همین دلیل در هوافضا و قطعات تحت بار سنگین استفاده می‌شود.

ترکیب شیمیایی اصلی

  • روی (Zn): حدود ۵٫۱ تا ۶٫۱ درصد
  • منیزیم (Mg): حدود ۲٫۱ تا ۲٫۹ درصد
  • مس (Cu): حدود ۱٫۲ تا ۲٫۰ درصد
  • کروم (Cr): حدود ۰٫۱۸ تا ۰٫۲۸ درصد

مزایا

  • نسبت استحکام به وزن بسیار بالا
  • مقاومت خستگی خوب
  • ماشین‌کاری مناسب

محدودیت‌ها

  • جوش‌پذیری ذوبی ضعیف؛ معمولاً با پرچ یا پیچ اتصال داده می‌شود
  • مقاومت به خوردگی کمتر از سری‌های 5xxx و 6xxx
  • قیمت بالاتر نسبت به آلیاژهای عمومی

کاربردها

قطعات سازه‌ای هواپیما، قالب‌های تزریق پلاستیک، تجهیزات ورزشی حرفه‌ای، قطعات دوچرخه و قطعات صنعتی تحت بار.

برای آشنایی با سایر سری‌ها، راهنمای سری‌های آلیاژی آلومینیوم و مقایسه 6061 و 6063 را بخوانید.

خواص مکانیکی 7075

آلومینیوم 7075 در حالت T6 استحکام کششی حدود ۵۷۰ مگاپاسکال و استحکام تسلیم حدود ۵۰۰ مگاپاسکال دارد؛ تقریباً دو برابر 6061-T6. سختی آن نیز بالاست و به همین دلیل برای قطعاتی که در برابر سایش و فشار مقاومت می‌خواهند مناسب است. در مقابل، ازدیاد طول آن کمتر از آلیاژهای سری 6xxx است و در برابر ضربه و تغییر شکل زیاد حساس‌تر است.

به دلیل چگالی حدود ۲٫۸۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب، نسبت استحکام به وزن 7075 از بسیاری از فولادها بهتر است. این ویژگی، آن را به یکی از مواد اصلی سازه هواپیما، به‌ویژه بال و بدنه، تبدیل کرده است.

حالت T73 و خوردگی تنشی

7075 در حالت T6 به ترک‌خوردگی تنشی (ترکی که در اثر هم‌زمانی تنش کششی و محیط خورنده ایجاد می‌شود) حساس است. برای کاربردهایی که این خطر وجود دارد، از حالت T73 استفاده می‌شود؛ یعنی فراپیرسازی که مقاومت به خوردگی تنشی را به طور چشمگیری بهبود می‌دهد، به قیمت کاهش کمی از استحکام. حالت T7351 که شامل کشش برای رفع تنش است، در ورق‌ها و قطعات ضخیم هوافضایی رایج است.

ماشین‌کاری و اتصال

7075 براده کوتاه و سطح ماشین‌کاری بسیار خوبی می‌دهد و برای قطعات دقیق CNC، قالب‌های تزریق پلاستیک و فیکسچرها محبوب است. چون جوشکاری ذوبی آن معمولاً به ترک منجر می‌شود، اتصال قطعات 7075 با پیچ، پرچ یا چسب‌های سازه‌ای انجام می‌شود. جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW) یکی از روش‌هایی است که در برخی کاربردها برای اتصال این آلیاژ استفاده شده است.

آلیاژهای هم‌خانواده 7075

سری 7xxx فقط به 7075 محدود نمی‌شود. آلیاژ 7050 مقاومت بهتری در برابر خوردگی تنشی و چقرمگی بیشتری در مقاطع ضخیم دارد و در قطعات بزرگ هوافضا جای 7075 را گرفته است. آلیاژ 7020 و 7005 استحکام کمتری دارند اما جوش‌پذیرند و در بدنه دوچرخه، قطعات ریلی و سازه‌های جوشی استفاده می‌شوند. 7068 هم یکی از محکم‌ترین آلیاژهای تجاری آلومینیوم است که برای قطعات خاص به کار می‌رود.

انتخاب میان این آلیاژها به بار، روش اتصال، محیط کاری و هزینه بستگی دارد. در بسیاری از کاربردهای صنعتی عمومی، 6061 یا 6082 همان نیاز را با هزینه کمتر برآورده می‌کنند و 7075 فقط زمانی انتخاب می‌شود که استحکام بالا واقعاً ضروری باشد.

پرسش‌های رایج درباره آلومینیوم 7075

تفاوت 7075 و 6061 در یک جمله چیست؟

7075 حدود دو برابر محکم‌تر است، اما گران‌تر، جوش‌ناپذیرتر و حساس‌تر به خوردگی است؛ 6061 همه‌منظوره‌تر و ارزان‌تر است.

آیا 7075 آنودایز می‌شود؟

بله؛ آنودایز سخت روی 7075 رایج است و مقاومت سایشی و خوردگی سطح را افزایش می‌دهد، هرچند رنگ تزئینی آن به یکنواختی 6063 نیست.

7075 در ریخته‌گری استفاده می‌شود؟

نه؛ 7075 آلیاژ کارپذیر است و به صورت ورق، میلگرد و قطعه فورج عرضه می‌شود. برای ریخته‌گری قطعات، آلیاژهای ریختگی مانند A356 و ADC12 به کار می‌روند.

همه مقالات