پرش به محتوا
الماس آلومینیومALMAS ALUMINIUM

مقاله فنی

سری‌های آلیاژی آلومینیوم؛ راهنمای کدهای 1xxx تا 8xxx

۲ مهر ۱۴۰۵

آلیاژهای آلومینیوم با یک سیستم عددی استاندارد نام‌گذاری می‌شوند که از روی آن می‌توان عنصر آلیاژی اصلی و گروه آلیاژ را تشخیص داد. این سیستم برای آلیاژهای کارپذیر (نورد، اکستروژن، فورج) و ریختگی جداگانه تعریف شده است.

آلیاژهای کارپذیر (چهار رقمی)

سری عنصر اصلی ویژگی و کاربرد نمونه
1xxx آلومینیوم خالص (حداقل ۹۹٪) رسانایی و مقاومت به خوردگی بالا؛ فویل، هادی برق
2xxx مس استحکام بالا؛ هوافضا (مانند 2024)
3xxx منگنز شکل‌پذیری خوب؛ قوطی، ظروف (مانند 3003)
4xxx سیلیسیم سیم جوش و لحیم (مانند 4043)
5xxx منیزیم مقاومت به خوردگی دریایی؛ کشتی‌سازی (مانند 5083)
6xxx منیزیم و سیلیسیم پروفیل و سازه؛ قابل عملیات حرارتی (6061 و 6063)
7xxx روی بیشترین استحکام؛ هوافضا (7075)
8xxx سایر عناصر (مانند آهن یا لیتیوم) فویل و کاربردهای ویژه

آلیاژهای ریختگی (سه رقم و یک اعشار)

سری عنصر اصلی نمونه
1xx.x آلومینیوم خالص —
2xx.x مس —
3xx.x سیلیسیم به همراه مس و/یا منیزیم 356، A356، 380، A380
4xx.x سیلیسیم A413
5xx.x منیزیم —
7xx.x روی —
8xx.x قلع آلیاژهای یاتاقان

رقم بعد از اعشار نوع محصول را نشان می‌دهد: .0 برای قطعه ریختگی و .1 و .2 برای شمش. سایر استانداردها مانند JIS ژاپن (ADC12) و BS انگلستان (LM6، LM24) نام‌گذاری خودشان را دارند؛ همه این گریدها در جدول آنالیز الماس آمده‌اند.

کد عملیات حرارتی

پس از شماره آلیاژ معمولاً یک کد حالت (تمپر) مانند T6 یا H14 می‌آید که نوع عملیات حرارتی یا کارسختی را نشان می‌دهد. توضیح کامل در مقاله عملیات حرارتی آلومینیوم و کدهای تمپر.

همه مقالات